Als voeding ongezond veel vet, zout of suiker bevat, moet dat in het rood zijn aangeduid op de verpakking. De Europese Consumentenbond bepleit dat, vooruitlopend op een stemming in de Europarlementscommissie voor gezondheid.

Veel verpakkingen vermelden nu het vet, zout en suiker in percentages van de dagelijks aanvaardbare hoeveelheid per 100 gram. ,,Voor consumenten blijkt dat te ingewikkeld. Haastige shoppers in de supermarkt vergelijken zulke cijfers op verpakkingen niet”, zei Sue Davies van de Europese Consumentenbond BEUC donderdag.

De bond wil een rode kleur bij de cijfers voor ongezonde hoeveelheden dikmakers. Groen kan voor aanvaardbare hoeveelheden suiker, vet of zout. Twijfelgevallen mogen in oranje, zodat een soort stoplicht van kleuren ontstaat.

Mannen met obesitas die regelmatig alcohol drinken, hebben 19 meer kans op een leverziekte en hieraan  dan mensen met een gemiddeld gewicht. Vrouwen met overgewicht die twee glazen wijn per dag nemen, lopen dubbel zoveel risico op deze ziekte.

Vrouwen en alcohol
Het aantal mensen met een leverziekte dat sterft hieraan is verdubbeld de laatste tien jaar.  De onderzoekers bestudeerden daarom het verband tussen het BMI (de verhouding tussen het lichaamslengte en het gewicht) en levercirrose bij 1,2 miljoen Britse vrouwen. Ze werden 6,2 jaar in de gaten gehouden. Daaruit blijkt dat bij vrouwen die gemiddeld een derde tot een halve eenheid alcohol per dag nemen de kans 0,8 op 1000 bedraagt dat ze levercirrose krijgen. Bij vrouwen met obesitas stijgt dit naar 1 op 1.000. Degenen die meer dan twee en een halve porties alcohol per dag drinken hebben 2,7 op 1000 kans om levercirrose te krijgen, dat stijgt naar 5 bij vrouwen met obesitas.

Mannen en alcohol
Een tweede studie bij 9.000 mannen van gemiddeld 29 jaar toonde aan dat degenen met obesitas die meer dan 15 eenheden alcohol per week drinken, dat is ten minste een glas bier per dag, de grootste kans op leverziekte lopen. Dat is 19 keer hoger dan mensen met een normaal gewicht. Professor Liu: “Het gematigd drinken van alcohol en overgewicht zijn slecht voor de gezondheid van je lever, zeker de combinatie is slecht.”

Belangrijkste oorzaak
Alcohol is de belangrijkste oorzaak van levercirrose, dit onderzoek bewijst echter dat een te hoog lichaamsgewicht ook een rol speelt. Onderzoeker Bette Liu: “Obesitas zorgt voor een opstapeling van vet in de levercellen, wat leidt tot een vette lever. Hierdoor kan deze ontsteken en zo ontstaat een cirrose. Dit komt vaak voor bij mensen die veel alcohol drinken en diabetes hebben.”

In de beleving van vrouwen met een Surinaamse of Antilliaanse achtergrond wegen de voordelen van gezonder eten niet op tegen de nadelen. Dit belemmert deze vrouwen om gezonder te eten. Zo luidt één van de uitkomsten van een onderzoek uitgevoerd door het LEI, onderdeel van Wageningen UR, dat is gefinancierd door het ministerie van LNV.

Naast leeftijd, geslacht en sociaaleconomische status speelt etniciteit een belangrijke rol bij het vóórkomen van overgewicht. Bij Surinamers en Antillianen komt overgewicht vaker voor dan bij autochtonen.

Bij het onderzoek is, in de vorm van zes groepsinterviews, gesproken met 31 vrouwen van Surinaamse of Antilliaanse afkomst. Doel was om beter zicht te krijgen op wat deze vrouwen belemmert om gezonder te eten en meer te bewegen. Ook was een vraag waarom er bij hen meer acceptatie is van een bovengemiddeld lichaamsgewicht dan bij autochtone Nederlanders.

De geïnterviewde vrouwen noemen als belangrijkste nadeel van gezonder eten dat het minder smaakvol is en dus leidt tot minder genieten. En dat terwijl Surinaamse en Antilliaanse vrouwen naar eigen zeggen ‘leven om te eten’. Een groot verschil met Nederlanders die, volgens de vrouwen, ‘eten om te leven’. Verder verwachten de vrouwen vanuit de sociale omgeving weinig steun voor een gezonder eetpatroon, of voor afvallen. De vrouwen gaan uit van een dikker schoonheidsideaal, twijfelen aan het verband tussen gezonder eten en afvallen en zijn niet overtuigd van de gezondheidsrisico’s van overgewicht.

Om overheidscommunicatie over overgewicht en obesitas beter te laten aansluiten bij de beleving van vrouwen met een Surinaamse en Antilliaanse achtergrond wordt onder andere aanbevolen om te belichten dat en hoe gezonder eten niet per se minder smaakvol hoeft te zijn en ook niet duurder, moeilijker, of minder gezellig.
[Wageningen Universiteit]

Dat ieder pondje door het mondje gaat wil niet zeggen dat het individu volledig verantwoordelijk kan worden gesteld voor zijn eetgedrag. Dit stelt Ilse Nijs in haar proefschrift Attentional Mechanisms in Food Craving and Overeating. A study of an addiction model of obesity. Zwaarlijvige mensen zijn, meer dan slanke mensen, gericht op calorierijk voedsel en kunnen, zeker als zij honger hebben, snacks minder goed weerstaan. Dat is niet helemaal een vrije keuze, maar wordt gestuurd vanuit de hersenen. Bij de behandeling van obesitas moeten dan ook meer handvatten komen om te leren omgaan met de verleidingen van calorierijk eten, aldus Nijs. Zij promoveert vrijdag 12 maart 2010 aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Dat het aantal zwaarlijvige mensen de afgelopen dertig jaar sterk is toegenomen lijkt te komen doordat mensen meer zijn gaan eten onder invloed van het grotere aanbod aan calorierijk gemaksvoedsel in de omgeving. Uit diverse studies blijkt dat er opvallende gelijkenissen zijn in de manier waarop de hersenen van verslaafde en obese personen reageren op respectievelijk drugs- en voedselgerelateerde prikkels in de omgeving. Bij beide lijkt het te gaan om verstoringen in de hersengebieden die de aandacht voor en het verlangen naar plezierige prikkels (d.i. voedsel en drugs) reguleren.

Uit onderzoek is gebleken dat drugsverslaafde mensen gekenmerkt worden door een verhoogde aandacht voor en een sterk verlangen naar drugs. Deze sterke reactiviteit voor druggerelateerde prikkels speelt een belangrijke rol spelen in het onvermogen van drugsverslaafden om (blijvend) te stoppen met hun druggebruik. Dezelfde verslavingsachtige mechanismen kunnen een rol spelen bij het feit dat het voor de meeste obese personen moeilijk is om (blijvend) te lijnen. In haar promotieonderzoek, waarin gebruik werd gemaakt van gedragsmaten en een maat van hersenactiviteit, vond Nijs aanwijzingen dat obese personen, sterker dan slanke personen, in een automatisme de aandacht richten op informatie gerelateerd aan hoog-calorisch voedsel. Dit is vergelijkbaar met wat in onderzoek met verslaafden is vastgesteld. Ook bleek dat obese personen hun calorie-inname minder goed kunnen beheersen dan slanke personen wanneer zij worden blootgesteld aan calorierijke snacks, met name als ze honger hebben.

Obesitas lijkt, net als verslaving, een kwestie van een sterke drive om te eten, die gestuurd wordt door onbewuste, moeilijk controleerbare hersenprocessen. Hierdoor kan men vraagtekens zetten bij het heersende stigma dat obesitas volledig een kwestie is van vrije keuze. Cognitief-gedragstherapeutische technieken die de obese persoon helpen om te gaan met de voortdurende verleiding van calorierijk voedsel lijken noodzakelijk, naast een evenwichtig eet- en bewegingspatroon, om blijvend gewichtsverlies te bereiken. Overheid en werkgevers kunnen een belangrijke rol spelen in het reduceren van verleidelijke voedselprikkels in onder meer scholen, bedrijfskantines en reclameboodschappen.
[Erasmus Universiteit Rotterdam]

Via een eenvoudige dna-test kan binnenkort voor eens en voor altijd bepaald worden of je het snelst kilo’s kwijtraakt met een vetarm dan wel een koolhydraatarm dieet. Uit een onderzoek van Amerikaanse dieetspecialisten bleek dat vrouwen die een dieet volgden dat aangepast was aan hun genetische kenmerken, twee tot drie keer zo snel gewicht verloren.

In het onderzoek werd bekeken of de genetische verschillen met betrekking tot voeding ook een impact hadden op hoe iemand reageert op verschillende soorten diëten. Ze onderzochten daarom het dna van 101 vrouwen, allemaal van Kaukasische afkomst maar tot drie verschillende genetische groepen behorend. Ze kregen allemaal verschillende diëten.

De resultaten na twaalf maanden waren opvallend. De vrouwen die een dieet volgden dat bij hun genotype paste, verloren in één jaar tijd twee- tot driemaal zoveel kilo’s als de vrouwen die het ‘verkeerde’ dieet volgden. De onderzoekers zeggen dat veel diepgaandere research nodig is vooraleer de resultaten van hun werk op grote schaal kunnen worden toegepast.

Obesitas vergroot de kans op depressie, maar het omgekeerde geldt ook: wie depressief is heeft een grotere kans obees te worden. Dat blijkt uit een meta-analyse onder leiding van het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC). Archives of General Psychiatry publiceert de resultaten deze maand.

Mensen met obesitas hebben 55 procent meer kans om depressief te worden in vergelijking met mensen met een gezond gewicht. Wie depressief is – en een gezond gewicht heeft – heeft 58 procent meer kans om na verloop van tijd obesitas te ontwikkelen. Een consortium Nederlandse onderzoekers onder leiding van het LUMC berekende dit op basis van een meta-analyse van vijftien langlopende onderzoeken naar de relatie tussen obesitas (BMI groter dan 30) en depressie.

Veranderingen in de hersenen
Over het mechanisme achter de link tussen depressie en obesitas bestaan verschillende ideeën. Ontstekingsfactoren die bij obesitas vrijkomen zouden mogelijk ook depressiviteit kunnen veroorzaken. Verder ontregelt obesitas mogelijk de hormonen van de HPA-as (hypothalamus-hypofyse-bijnier-as). Een verstoorde HPA-as is een bekend verschijnsel bij depressiviteit. Bovendien is obesitas een risicofactor voor het krijgen van type 2 diabetes. De insulineongevoeligheid waarmee dit gepaard gaat, zou kunnen leiden tot veranderingen in de hersenen, met depressie als gevolg. Ook psychologische factoren kunnen een rol spelen; obesitas kan het gevoel van zelfwaardering aantasten en op die manier depressiviteit in de hand werken. Andersom zou depressiviteit via een ontregeld stresssysteem of ongezonde leefstijl op termijn tot obesitas kunnen leiden.
[LUMC]

Automatisch graaien in een chipszak bij het tv-kijken. Of bijna ongemerkt een reep chocola verorberen. Het zijn ongezonde eetgewoontes waar veel mensen niet vanaf komen. Gezondheidspsychologe Marieke Adriaanse ontdekte dat dergelijke eetgewoontes met een specifiek actieplan, een ‘implementatie-intentie’, zijn te doorbreken. Adriaanse promoveert op 5 maart aan de Universiteit Utrecht.

Implementatie-intenties zijn actieplannen waarin deelnemers de uitlokker van het ongezonde eetgedrag, bijvoorbeeld verveling, koppelen aan een gezonde snack. Wanneer mensen zo’n actieplan maken, grijpen ze bij verveling minder vaak naar bijvoorbeeld een stuk chocola, en vaker naar een gezonde snack, zoals een appel.

Niet eenvoudig
Dat klinkt eenvoudig, maar dat is het volgens de gezondheidspsychologie allerminst. Mensen blijken de daadwerkelijke uitlokker van het ongewenste gewoontegedrag zelden te herkennen. En als het wel herkend en benoemd wordt, hebben mensen moeite om een effectief plan te formuleren. “Ze nemen zich bijvoorbeeld voor om, wanneer deze uitlokker zich aandient, het ongewenste gewoontegedrag niet uit te voeren. Helaas werkt een dergelijk actieplan met een ontkennende structuur averechts. Als iemand zich voorneemt om bij verveling geen chocola te nemen, doet hij of zij dat ironisch genoeg juist vaker”. Daarom werkt het beter om een ongezonde gewoonte te vervangen door een gezond alternatief.

Snackdagboek
In haar onderzoek liet Adriaanse de deelnemers een snackdagboek bijhouden. De groep die aan de slag ging met implementatie-intenties bleek gaandeweg minder ongezonde snacks te eten. Uit het deelonderzoek waarbij Adriaanse haar deelnemers computertaken liet uitvoeren, bleek dat bij de mensen die implementatie-intenties hadden gemaakt, de link tussen de uitlokker en de ongezonde snack minder sterk was geworden. De associatie tussen de uitlokker en de gezonde snack was juist sterker geworden. Dit alles wijst erop dat ongezonde eetgewoontes te doorbreken zijn door een uitlokker te koppelen aan een gezond alternatief.

Trucje
Adriaanse merkt tot slot op dat implementatie-intenties alleen werken bij mensen die gemotiveerd zijn om hun slechte eetgewoontes aan te pakken. Ze benadrukt dat het maken van deze actieplannen geen strategie is om mensen te motiveren hun gedrag te veranderen. “Het is in feite een trucje om het omzetten van motivatie in daadwerkelijk gedrag makkelijker te maken”.
[Universiteit Utrecht]

In 2020 heeft 8 op de 10 mannen en bijna 7 op de 10 vrouwen last van overgewicht tot ernstig overgewicht. Dat blijkt uit een rapport van de UK’s National Heart Forum. Overgewicht is een steeds groter probleem in Groot-Britannie en deze voorspelling ziet er niet rooskleurig uit, aldus de Daily Mail.

Uit het rapport blijkt dat over 10 jaar maar liefst 41% van de mannen tussen de 20 en 65 jaar obesitas en 40% overgewicht heeft. De verwachting bij vrouwen is dat in 2020 36% obesitas en 32% overgewicht heeft.

Uit een enquête onder 772 deelnemers van www.valtaf.nl blijkt dat een ruime meerderheid zijn of haar ouders niet als schuldige ziet van een huidig slecht eetpatroon en overgewicht. Dat is opvallend omdat meestal wordt aangenomen dat de ouders hierbij een grote rol spelen.

Van de ondervraagden noemt 43% de eetgewoontes van vroeger best wel gezond. Er werd regelmatig fruit gegeten en elke dag groente. De meest gegeten maaltijd was de echte Hollandse pot met aardappelen, groente en vlees. Ook gaf de meerderheid aan dat alle maaltijden aan tafel werden genuttigd. Je kunt je echter afvragen hoe gezond dit eetpatroon daadwerkelijk was, aangezien 45% van de ondervraagden aangaf dat zijn of haar ouders last hadden van overgewicht.

Voedingsdeskundige Freya Zuidervaart: “Het is opvallend dat het eetpatroon van de ouders als goed wordt bestempeld, terwijl 45% van de ouders ook al last had van overgewicht. Het kan heel goed zijn dat mensen denken te weten wat gezond is maar dat dit eigenlijk niet helemaal klopt.”

Een mogelijke oorzaak van het huidige overgewicht is dat kinderen nooit hebben geleerd om maat te houden. Maar liefst 58% van de ondervraagden geeft aan dat ze vroeger altijd verplicht hun hele bord met eten moesten leegeten. Ook als ze iets niet lusten. Daarnaast mocht een op de vijf respondenten elke dag zoveel ongezonde zoete dingen nemen als ze wilden. Ook frisdrank werd door een derde dagelijks gedronken. Wat betreft de hartige snacks waren de ouders strenger, dat mocht alleen in het weekend.

Ruim een derde van de ondervraagden werd door de ouders niet gestimuleerd om buiten te spelen of te sporten. Veel beweging en het belang daarvan is dus niet van jongs af aan aangeleerd. Van de ouders zelf bewoog maar liefst 65% nauwelijks.

Van de ondervraagden is het grootste deel wel van plan om het zelf beter te doen. Maar liefst 81% geeft aan bij de eigen kinderen bewuster met eten om te gaan.

Freya Zuidervaart: “Het is goed dat mensen zichzelf de schuld geven van hun overgewicht en niet een andere oorzaak zoeken. Dat is alleen maar ontkenning van je probleem. Maar gekeken naar de resultaten van de enquête zie ik toch wel een verband tussen de gewoontes van de ouders en overgewicht. De ondervraagden gaven aan dat hun ouders weinig varieërden met voeding. Samen met onvoldoende groente en fruit en geen stimulatie tot beweging speelt dit zeker een belangrijke rol.”

Over Valtaf.nl
Valtaf.nl is een zeer goed bezochte virtuele gemeenschap (ruim 135.000 deelnemers) gericht op mensen die proberen af te vallen en een gezonde levensstijl willen aanleren. Op deze website kunnen mensen dagelijks hun gewicht invoeren en hun eetpatroon bijhouden. De website biedt met behulp van eet- en beweegdagboeken, clubs, chatboxen, discussiefora en dagboeken de deelnemers vele mogelijkheden om elkaar te steunen in de strijd tegen de kilo’s. Deelnemers met een Special Care abonnement krijgen daarnaast professionele begeleiding van voedingdeskundigen.

Valtaf.nl heeft daarnaast een eigen boek, Jij.valtaf.nl! Dit boek leert je in 84 dagen een gezond en slank eetpatroon aan.

Niet alleen dieet, beweging en genen bepalen of iemand obesitas krijgt. Ook de samenstelling van de darmbacteriën bepaalt vermoedelijk of iemand dik wordt. Dat stellen Wageningse microbiologen met collegaâs van de Universiteit van Amsterdam in het wetenschappelijke tijdschrift Diabetologia.

De auteurs baseren zich op tientallen experimentele studies, vooral bij proefdieren. Daaruit blijkt dat in de darmen van muizen die lijden aan vetzucht meer bacteriesoorten huizen die onverteerbaar voedsel efficiënt weten om te zetten in hapklare vetzuren. Transplanteerden onderzoekers de darmflora van vetzuchtige muizen naar muizen zonder darmflora, dan nam het vetpercentage van deze zogenoemde kiemvrije muizen significant toe. Vermoedelijk beïnvloedt de darmflora (in vaktermen microbiota) van obese muizen ook hormonen die zijn betrokken bij de opslag van vet.

Braakliggend terrein
Mensen die lijden aan obesitas beschikken ook over efficiëntere darmbacteriën, denken de auteurs. Ze zouden daardoor meer energie uit voedsel halen en sneller dik worden. Diverse studies wijzen daar ook op, hoewel de resultaten niet altijd eenduidig zijn. Hoogleraar Willem de Vos, een van de auteurs van de publicatie: âDe studie van darmbacteriën bij de mens is vrij complex. Elk mens heeft een unieke samenstelling van de microbiota, dat maakt het onderzoek lastig. Met dit overzichtsartikel hebben we een eerste stap willen zetten op een goeddeels braakliggend terrein. Het onderzoek naar de relatie tussen microbiota en obesitas bij de mens begint eigenlijk pas.â

Beïnvloeden
Daarom is ook onduidelijk in welke mate efficiëntere darmbacteriën het risico op obesitas vergroten. Is hun bijdrage groter of kleiner dan het dieet, de beweging of het genetisch profiel van de persoon? Dit onderzoeken de Wageningse microbiologen in een grote Europese studie. In een ander project bekijken ze, samen met Amsterdamse onderzoekers, in hoeverre de samenstelling van de microbiota van obese patiënten is te beïnvloeden ten gunste van minder efficiënte bacteriën. Ze brengen de darmbacteriën van niet vetzuchtige mensen over op die van obese mensen. Dit experiment is in volle gang.
[Wageningen Universiteit en Researchcentrum]

In Groot-Britannie is onderzoek gedaan naar eetgewoonten. Uit het onderzoek van de Food Standards Agency (FSA) blijkt dat meisjes van 11 tot 18 jaar van alle Britse leeftijdsgroepen de ongezondste eetgewoonten hebben. Dat meldt Elsevier Voedingsmiddelenindustrie.

De FSA, een combinatie van de VWA en het Voedingscentrum, heeft veel geïnvesteerd om consumenten gezonder te laten eten. Consumenten eten echter nog steeds te veel verzadigd vet, te weinig voedingsvezel en te veel toegevoegd suiker. Iets meer dan eenderde van de bevolking eet vijf stuks groente en fruit, de Britse variant op twee stuks fruit en twee ons groente.

Van de meisjes van 11 tot 18 eet slechts 7 procent voldoende groente en fruit. Hun inname van ijzer en calcium is te laag. Wel krijgen ze door eten en drinken veel suiker en vet binnen. De FSA stelt in de krant The Guardian er bezorgd over te zijn dat de meisjes te weinig voedingsstoffen binnenkrijgen voor de groei en voor een goede gezondheid.

De Sonja Bakker hype is al geruime tijd over, maar nu is er weer een nieuw dieethype: het Dr. Frank dieet
Het Dr. Frank dieet is gebaseerd op koolhydraatarm en eiwitverrijkt dieet en gesteund door de Telegraaf en vele andere publicaties mag Dr. Frank zich nu bijna de nieuwe dieetgoeroe van Nederland noemen.

Zijn dieetboek ‘Gezond slank met dr. Frank‘ staat na twee weken al op de eerste plaats in de boekentop-60 van het CPNB. Het boek kwam uit op 21 januari en is nu al toe aan een vierde druk. De oplage komt daarmee al op 120.000 exemplaren.

Over Dr. Frank en het Dr. Frank dieet
Dr. Frank van Berkum is een internist. Het Dr. Frank Dieet is gebaseerd op een koolhydraatarm en eiwitverrijkt dieet. Het koolhydraatarme, eiwitverrijkte dieet is ontwikkeld op basis van wetenschappelijk onderzoek, waaronder ook onderzoek dat door hemzelf zijn verricht. Dr. Frank heeft de afgelopen 25 jaar zeer veel ervaring opgedaan met diëten en de begeleiding van mensen met overgewicht.

Een eiwitverrijkt dieet kent kortweg 2 grote voordelen:

1. eiwitten werken zeer verzadigend, je zit dus sneller vol.
2. je verbrandt vet zonder je spiermassa te verminderen tijdens het dieet.

Het dr. Frank dieet werkt dus zeer goed om af te vallen en je houdt je behaalde resultaat ook makkelijker vast doordat je geen spieren hebt afgebroken tijdens het afvallen, zoals bij vele crash-dieten wel het geval is. Hiermee voorkom je dus een jojo-effect. Wil je het jojo-effect nog effectiever tegengaan? Dan moet je ook gaan werken aan je levensstijl en aan een permanente gedragsverandering.

Meer informatie over het Dr. Frank dieet staat op de website éénkiloperweek.nl.

Stamcellen uit buikvet kunnen een beschadigd hart repareren
Mensen die een hartinfarct hebben gehad, kunnen profijt hebben van hun buikvet. In het vet zitten stamcellen die het beschadigde hart kunnen repareren. Als die stamcellen snel na het infarct vanuit de buik naar het hart worden verplaatst, herstellen patiënten sneller en beter. Cardiologen van het Erasmus MC hebben dat ontdekt na een studie met een eerste groep patiënten. De resultaten zijn zó veelbelovend dat de studie binnenkort wereldwijd wordt uitgebreid naar andere centra.

Mensen die een hartinfarct hebben gehad, houden vaak gezondheidsproblemen. Bij een infarct raken bloedvaten beschadigd en sterft een deel van de hartspier af. Het hart pompt dan minder krachtig, waardoor patiënten sneller moe zijn. Ook ontwikkelen veel van deze patiënten hartritmestoornissen en lopen ze een groter risico op een nieuw infarct. Handelingen die tot aan het moment van hun infarct heel normaal waren, kunnen patiënten niet meer goed, zoals trappen lopen of boodschappen doen. ‘Die beperkingen hebben veel impact op hun dagelijkse leven’, zegt Eric Duckers, de interventiecardioloog die het onderzoek samen met prof.Patrick Serruys leidt.

Patiënten die binnen vierentwintig uur na een infarct stamcellen, gefilterd uit hun eigen buikvet, krijgen ingespoten in hun hart, lijken die problemen in veel mindere mate te krijgen. Tot nu hebben veertien patiënten meegedaan aan het onderzoek, dat financieel mogelijk wordt gemaakt door het bedrijf Cytori Therapeutics uit San Diego. Hun hart pompt beter dan wanneer ze de behandeling niet hadden ondergaan. Duckers: ‘Voor de patiënten zou dit het verschil kunnen uitmaken tussen leven met hartproblemen of een normaal leven leiden.’ De bevindingen zijn zo veelbelovend dat nu wordt gekeken naar uitbreiding van de studie naar meer centra in de wereld.

Stamcellen uit buikvet gedragen zich in het hart als reparateurs. Eerst maken ze factoren aan die de hartspiercellen net na het infarct ondersteunen. Duckers: ‘Ze helpen het hart als het ware door de zware periode van het hartinfarct heen.’ Daarna repareren ze (deels) het litteken dat door het infarct is ontstaan door onder andere de aanmaak van nieuwe bloedvaten te stimuleren. Aan de eerste proef hebben vooral mensen meegedaan die een groot hartinfarct hebben gehad. De onderzoekers wilden weten of de behandeling veilig kon worden toegepast bij deze kwetsbare mensen. ‘Dat blijkt goed te gaan. De liposuctie (vetverwijdering) wordt zeer goed verdragen’, zegt Duckers.

Patiënten die aan de proef hebben meegedaan, moesten na hun hartinfarct snel naar de plastisch chirurg die via liposuctie 200 ml (ongeveer een longdrinkglas) buikvet bij hen weghaalde. Vervolgens ging het vet in een speciale machine (Cytori’s Celution System), die binnen een paar uur de stamcellen uit het vet kan filteren. De cardioloog injecteerde de cellen daarna meteen in de kransslagader van het hart.

Het is voor het eerst dat stamcellen uit buikvet worden gebruikt om patiënten te helpen. Stamcellen uit beenmerg worden al gebruikt voor verschillende medische toepassingen. In het beenmerg zitten echter te weinig relevante stamcellen voor de directe behandeling van hartinfarcten. ‘Daarvoor zijn grotere hoeveelheden nodig. Die zijn prima uit het buikvet te halen, want de meeste mensen kunnen daar wel wat van missen.’
[Erasmus MC]

Dieetpogingen mislukken zo vaak dat twee derde van de afslankers niet eens meer weet hoeveel dieetpogingen ze hebben gedaan. Dit blijkt uit een enquête van www.valtaf.nl onder bijna 700 deelnemers. Diëten mislukken vaak vanwege een gebrek aan motivatie. Maar meestal weten afslankers niet eens waarom een dieet mislukt, het mislukt gewoon aldus 33% van de ondervraagden. Deze mislukkingen gaan echter niet ten koste van het vertrouwen in de dieetpoging, meer dan de helft blijft optimistisch en is elke keer weer overtuigd dat de volgende afslankpoging wel gaat slagen.

De meest gekozen dieetmethode blijkt gezonder eten en meer bewegen te zijn, maar liefst 71% van de ondervraagden geeft hier de voorkeur aan. Afvallen met behulp van een specifieke dieetmethode zoals Weight Watchers of Atkins is nauwelijks meer populair. Gezonder eten en meer bewegen is niet alleen heel populair het geeft ook nog eens het beste resultaat, gemiddeld verloren de ondervraagden er tussen de 5 en 15 kilo mee.

Volhouden blijkt echter nog het meest lastige van alles. Bijna alle ondervraagden, 94%, zijn weer aangekomen na het volgen van een dieet.

Volgens voedingsdeskundige Freya Zuidervaart van Valtaf.nl is op gewicht blijven dus ook waar het bij afvallen uiteindelijk om draait. “Afvallen op zich is niet moeilijk, de meeste diëten werken goed. Maar wil je de verloren kilo’s er af houden dan moet je pas echt aan het werk. Het zou heel goed kunnen dat mensen een veel te streng dieet volgen met veel te weinig calorieën. Als je daarna weer net zo gaat eten als eerst vliegen de kilo’s er weer aan. Mensen beseffen niet dat gezonder eten en bewegen voor de rest van je leven is.”

Over Valtaf.nl
Valtaf.nl is een zeer goed bezochte virtuele gemeenschap (ruim 130.000 deelnemers) gericht op mensen die proberen af te vallen en een gezonde levensstijl willen aanleren. Op deze website kunnen mensen dagelijks hun gewicht invoeren en hun eetpatroon bijhouden. De website biedt met behulp van eet- en beweegdagboeken, clubs, chatboxen, discussiefora en dagboeken de deelnemers vele mogelijkheden om elkaar te steunen in de strijd tegen de kilo’s. Deelnemers met een Special Care abonnement krijgen daarnaast professionele begeleiding van voedingdeskundigen.